2007/Nov/28

ในเวลา 24 ชั่วโมงที่มีต่อวันกับการเป็นตัวเอง

.

.

.

.

การเป็นตัวของตัวเองที่ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าสิ่งที่เป็นอยู่มันจะใช่ "ตัวเอง"

.

.

.

.

.

.

.

.
พักนี้เริ่มนิ่งๆ
เบื่อการเสวนาพบปะผู้คนที่มาจากสถานที่ต่างกันไป


"คำคน" ดูเหมือนจะวุ่นวายเกินไปสำหรับสภาพจิตใจตอนนี้

เคยลองคิดเหมือนกันกับสิ่งที่ผมเป็นอยู่นี้ว่า...
"แปลกแยก" หรือแค่ "แตกต่าง" จากคนทั่วไป
คนรอบข้างก็ใช่จะหาเข้าใจไม่...

.

.

.

 

.

.

.

.24 ชั่วโมงกับการเป็นตัวเอง
ผมไม่สามารถแสแสร้งพูดคุยได้มากมาย
ถ้าความรู้สึกบอกว่า "อยากอยู่เฉยๆมากกว่า"

ผมไม่สามารถแสดงความดีใจยิ่งใหญ่
ถ้าความสุขมันไม่ได้มาพร้อมกับ "ความจริงใจ"

ความรักระหว่างคนรอบข้าง (รวมๆทุกคนนะ)
ผมจะไม่สามารถรักใครได้ก็ต่อเมื่อผมยังไม่เห็นความรักจากใคร....

 

edit @ 28 Nov 2007 21:35:48 by S h O r T i E

Comment

Comment:

Tweet


แต่เรารักได้นะคะ
เพราะเรามีรักได้
ถึงแม้จะยังมองไม่เห็นจากใครก็ตาม
#4 by SONIC At 2007-11-30 21:52,
ยังมีชม.ที่25อยู่เรามองข้ามไปรึป่าวbig smile
#3 by nonworld At 2007-11-29 11:32,
เป็นตัวของตัวเอง ..แต่ก้อยังมีข้อสงสัย ในตัวเอง
.
อะไร คือ ตัวเรา .. เป็นคำถาม ที่ คนเรามักจะถามตัวเองเสมอ .. เมื่อเกิดความขัดแย้งระหว่างเหตุผล ส่วนตัว กับ ความคิดของคนอื่น
.
.
สังคม .. อิทธิพลกลุ่ม มีผลต่อการกระทำ
แต่ถ้า รู้สึก ว่ามันฝืน .. จนมากเกินทำให้ไม่สบายใจ
คงต้องถึงเวลา หันมาเห็นแก่ตัวดูบ้าง

ว่าแต่ว่า ยังไม่เคย เห็นความรักจากใคร? หรือว่ายังไม่ได้เปิดใจที่จะมอง หรือเปล่า ...

( ทำเป็น รู้ดี คนที่ 2 )

sad smile
#2 by (¯`•¸®·neo590·) °´¯)* At 2007-11-28 22:09,
ถ้าคุณเริ่มรู้สึกแปลกแยก
ก็ไม่เห็นต้องแคร์ใคร
เป็นเรื่องเสียอีก
ที่เราไมใหลไปตามกระแส

ผมว่าคุณคงไม่ชอบหลอก
ถ้าต้องทำอะไรๆตามใจคนอื่น
หรือทำเหมือนคนอื่นๆ

ผมว่าถ้าเรามีความสุข
กับคำว่าแปลกแยกในสายตาคนอื่น
ก็ไม่เป็นไร เพราะเรามีชีวิตอยู่
เพื่อให้ตัวเองมีความสุข
ไม่ใช่เพื่อคนอื่น

(ทำเป็นรู้ดี แหะๆ sad smile )
#1 by oceancool At 2007-11-28 21:41,

i-เตี้ยยย
View full profile