2007/Dec/26

ตีหนึ่งครึ่งกับการมาเยือนของอารมณ์เหงาอย่างจับใจ
รอบตัวมีเพียงแค่เสียงเพลงจากคลื่นวิทยุสถานีโปรด

จินตนาการไปถึงเรื่องจากหนังสือที่เพิ่งอ่านจบ
ตัวละครฉากสักฉากวิ่งเต้นอยู่ในความทรงจำอย่างซ้ำๆ
เสียงพัดลมยังคงดังหึ่งๆอยู่ที่ปลายเท้า
พร้อมกับเสียงจังหวะการเต้นของหัวใจที่เหมือนจะได้ยินเพียงแค่ตัวเอง

 .
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

หลังจากวางสายจาก ซัมวัน ที่ผมไม่รู้ตัวเหมือนกันว่าผมคิดถึงเขาขนาดไหน
จนเมื่อเขากลับมายืน ณ.ที่ที่ผมสามารถจับต้องได้
ที่ที่ผมก็ยังรับรู้ถึงความเป็นไป และสัมผัสถึงสภาพอากาศในแบบเดียวกัน
...คิดถึง...

ภูมิคุ้มกันที่ผลิตขึ้นจากเรื่องราวในอดีต
เป็นตัวที่ทำให้ผมสามารถใช้ชีวิตรอดอยู่ทุกวันนี้
อาจจะด้วยความที่ผมโตขึ้นด้วย (ผมคิดอย่างนั้น)
ความเจ็บช้ำสำหรับผม เก็บไว้ใช้ยามจำเป็นเห็นจะเข้าท่ากว่า

เมื่อวานเจอกับเรื่องราวที่ทำให้ต้องตัดสินใจอีกครั้ง
ความสุขส่วนตัวเพียงเล็กน้อย ณ.วันนี้
คงจะไม่สามารถยืดต่อไปถึงอนาคตได้
จากสถาณการณ์ที่เกิดขึ้น
ผมได้เรียนรู้หลายอย่าง หลายสิ่งที่ผมไม่เคยเจอ
เขาคนนั้น มอบให้ผม รับรู้ อย่างสุดซึ้ง

good luck


 

Comment

Comment:

Tweet


มีความสุขมากนะจ๊ะ โบbig smile
#3 by lamoon At 2007-12-26 16:18,
อ่านอยู่หลายรอบ
คนเขียนคิดมาก
คนอ่าน ..คิดตาม
.
.
surprised smile
ขอให้ผ่านปีใหม่ ด้วยความสุขสดชื่น ..กว่านี้
อะไรๆ ทีไม่ดี ก้อลืมๆ มันไปบ้าง
#2 by (¯`•¸®·neo590·) °´¯)* At 2007-12-26 13:48,
surprised smile sad smile confused smile
#1 by nonworld At 2007-12-26 12:08,

i-เตี้ยยย
View full profile